zondag 24 juni 2012

NV de toren van Luik


In Luik worden meer talen gesproken dan in Babel (Bart Plouvier, Genezijde)



Hoeveel talen spraken de flatbewoners van de toren van Babel? Misschien de vijf of zes wereldtalen van toen. Wie die niet sprak, kwam er niet in. Die moest elders gaan wonen.

Hoewel het onderzoek nog volop loopt, voornamelijk via opgravingen, wijzen de eerste resultaten in die richting.

Alvast voor de meerderheid der Noord-Belgen is er in Luik geen plaats. Wat zij spreken voldoet niet aan de minimumstandaarden die gelden opdat wat men spreekt, ook een taal mag worden genoemd.

Het nieuwe Babel is net als het oude gebouwd door een collectief van vertalers, met geassocieerde leden uit de wereld van de poëzie, de kwaliteitsjournalistiek, de romankunst en het theater. Uitdrukkelijk zijn de politici en de sportjournalisten geweerd. Die moeten elders wonen.

Wat niet vertaalbaar is, komt er ook niet in. Denk maar aan wat Barosso en Verhofstadt spreken als zij menen Engels te spreken. Eruit!

In de tijd van Babel bestond het Frans nog niet en dus ook het Engels niet. Het Italiaans evenmin. Wel het Latijn. Daaruit ontstonden later het Italiaans en het Frans, als zwakkere broertjes eerst, die zich later hebben ontwikkeld, vooral dan het Frans, tot een heuse wereldtaal. En uit het Frans ontstond dan als bastaard het Engels. Je kan daarom ook maar beter Latijn leren.

Op welke verdieping zat in Babel het Latijn en bestond het Arabisch toen al?

Als we nu dus in de omgeving van Luik nog eens een taaltoren bouwen, noemen we hem de toren van Luik. Omdat Bart Plouvier vindt dat daar meer talen gesproken worden dan in Babel. Maar ook omdat ik er een voormiddag lang met een gids heb rondgelopen die behoorlijk Nederlands sprak. Weg dus met Babel, of nog: Babel is weg, ver weg.

Dus nu wordt het Luik. En dus Liège maar of het ook Lütig kan worden, is zeer de vraag. Het project 'de toren van Luik', met stedenbouwkundige vergunning en een gunstig mileu-effectenrapport en een infiltrant bij de PS, streeft een beperkte verwarring na. Je zou het ook zo kunnen stellen dat het project de verwarring waar mogelijk, wil beperken. Het is minder ambitieus dan Wittgenstein en Babel, die naar een eenheidstaal, eenduidig en wel, streefden. We zijn goed maar niet gek, of precies, goedgeks. De Duitsers moeten voortaan maar uitkijken naar 'Luik'. We hebben het toch ook niet over Palermo – aan – de – Maas om de Italianen te plezieren? Anders zou je het ook moeten hebben over Barcelona – aan – de – Maas, zonder Gaudi maar veel hallucinanter. In die wildgroei van beeldtaal wil het project uitgerekend snoeien.

  • Er wordt in de toren plaats voorbehouden voor dorpsfilosofen. Die zullen hun verdieping delen met grotere wereldgeesten. Dorpsgekken wonen er op dezelfde verdieping als meer universele gekken zoals dictators en seriemoordenaars. In het project en dus in de toren is geen plaats voor deskundigen in marketing. Evenmin voor politici. Elke vorm van leugen is er misplaatst.

  • Omdat Luik in België ligt en daar goed ligt, laat ons daar niet aan twijfelen, krijgen Lernout en Hauspie een ereplaats, zij het in brons gegoten, zodat ze onschadelijk zijn. Hun standbeeld versiert de inkom.

  • Omdat ze onderling meer dan met elkaar niet overweg kunnen, worden de dichters afzonderlijk ondergebracht in de toren van Luik, meer bepaald in de verdieping waar ook de technische installaties komen. Als we die installaties kerkgewijs in het midden houden, maken we op die manier vier vleugels. In een vleugel stoppen we de modernisten onder de dichters, in een andere vleugel de classicisten samen met de nep-realisten en de nep-romantici. De derde vleugel is bestemd voor de geëngageerde dichters, die er ook de slammers zullen terugvinden. De vierde en laatste vleugel is voor de dichters aan wie soms iets wordt geopenbaard.

Dirk Van Bast krijgt een speciale status. Hij mag af en toe de dichtersetage verlaten en opstijgen naar de verdieping waar dorpsfilosofen en grote wereldgeesten huizen. Benno Barn, die dus onder de modernisten Dirk moet leren uitstaan, mag af en toe de dichtersetage verlaten om bij de dorpsgekken op te treden, zodat deze niet in lethargie vervallen. Als hem dat lukt, mag hij aanschuiven bij de godsdienstfanatici, die om alle verwarring te vermijden, uit alle godsdiensten zijn gerekruteerd en de tweede verdieping innemen van de toren.

  • Jacques Jouet wordt aangesteld tot medebeheerder en bestuurder van de NV. Hij zal de afdeling 'Frans' leiden.

Et que vienne l’envie


d’une de ces amies qui donnent faim


d’elle et de vin, de seins


de quelques habits doux et enlevables.

(Jacques Jouet)



De rest van het project is nog in de fase van de blauwdruk. Het verkeer van en naar de toren zal voornamelijk per fiets gebeuren. Per waterfiets voor wie van ver komt. Over de Maas dus. Stroomopwaarts voor de enen, stroomafwaarts voor de anderen. Boten mogen ook worden ingezet en gebruikt, zij het dat de voorkeur gaat naar roeiboten. Dit is louter bedoeld om uiteindelijk toch structureel bij te dragen tot de oplossing van het fileprobleem. Structureel maar ook duurzaam. De toren zal uiteraard constant, dus 24 uur op 24, zeven dagen op zeven, volautomatisch doorgelicht worden op aanwezigheid van niet gewenste micromicrofoontjes en andere mogelijke microchipachtige afluisterapparatuur. Maar dat spreekt vanzelf.

De NV Toren van Luik voert in de talenstrijd een rol die weliswaar achter de schermen plaatsgrijpt maar toch niet zonder gevolgen is voor de buitenwereld. Zo heeft dit instituut meegewerkt aan een opgefriste versie van de hymne van Congo. Toen dat land nog Zaïre was, had het het volkslied van de Franse republiek aangepast, door het refrein te wijzigen:

Aux arbres, citoyens!

Om de toestand in Congo beter te laten aanvoelen doorheen de hymne, werd deze dus opgefrist. De beginregels luiden:

Allons enfants de la vadrouille, les jours de glane sont arrivés.

Het refrein:

Aux arbres, citoyens! Cueillons-y les fruits amers de nos efforts. Tombant, tombant, les têtes tranchées, fruits mûrs de notre combat, ha ha.

Het is ook belangrijk erop te wijzen dat behalve de eerder genoemde Jacques Jouet, ook de wereldvermaarde J.C. Krijgers staat ingeschreven als ambulant bewoner van de toren. Van zijn hand verscheen het vers dat de ingang van de toren versiert:

Niet gehinderd door de ormonale huidstraling slaagt ze erin de top te bereiken.

Zo moet het meteen duidelijk worden dat de toren geen uitsluitend mannenbastion is. Of wil zijn. En om te voorkomen dat het Centrum voor bestrijding van racisme meteen onraad zou ruiken.

Om het geheel recht te houden en te behoeden voor ineenstuiking, kortom om te beletten dat het in Luik afloopt zoals destijds in Babel, bestaat geen recept. Een vliegtuig dat zich door de toren boort is mogelijk maar niet makkelijk. De luchthaven van Bierset, vlakbij, heeft een veiligheidsprotocol afgesloten met de N.V. Toren van Luik. Bovendien loopt er een aanvraag voor een bijzonder statuut bij de UNO en voor bescherming vanwege de Unesco, als monument.

Andere bijzonderheden omtrent dit uniek gegeven blijven tot nader order geheim. Het spreekt vanzelf dat contactgegevens moeten ontbreken. Of foto's. We hebben nog een paar schetsen en etsen uit de tijd van Babel. Die zeggen genoeg.

Met een niet te begronden regelmaat, die veel weg heeft van een geregeld zootje, zal hier verslag worden gegeven van de activiteiten binnen de toren.






woensdag 10 februari 2010

Waar waren we gebleven en waar moet het naartoe?



Op de eerste vraag vindt u in de vorige berichten alle info.
Over de tweede vraag volgt nu nadere info.

Hoe luidt ook weer de vraag?
Waar moet het naartoe? Met u? met mij?

Naar de VUB

Waar is dat? In de galerie Y naast het cultuurcafé.
Wanneer mag dat zijn? Op zondag 21 maart aanstaande. Om 20 uur.

Wat is er daar?
Daar is de haast maandelijkse bijeenkomst van BruSlam, een podium in Brussel waar men bij wijze van poëzie met de deur in huis valt, met deuren slaat en de deur op een kier laat. Daar mag Marc Tiefenthal het gastdichterschap invullen.

Let op: het is de hele tiefenthal die aantreedt, in het volle tiefentaliaans, zijnde zowel Nederlands als Frans, wat vrij uniek is in gespleten en benepen tijden als deze huidige tijd.

maandag 14 september 2009

Een graf voor naakte meiden



William Ploegaert, schilder en ook wat schrijver, zal in een overbewaakt ogenblik een daad stellen van ongelijke grootte:
de naakttekeningen die verschenen op zijn blog de Aanschouw en de nevenblogs, verdwijnen in een ijzeren archiefkast en zullen daar blijven tot na de dood van hun feitelijke maker. De Aanschouw blijft evenwel hangen in cyberspace zolang het degenen die de server beheren belieft.

Dit staat te gebeuren in de bibliotheek van Harelbeke op zaterdag 10 oktober 2009. Marc Tiefenthal zal deze beeldschonen uitgeleide doen met een passend gedicht.
Dit gedicht zal vanaf 11 oktober te lezen zijn op Tieftalen (zie link op deze bladzijde).

dinsdag 10 februari 2009

Nacht der Liefdesgedichten


Stel: u vindt heel dat gedoe (kerstmis? nieuwjaar? pasen? allerheiligen? nee dat niet) maar niets: hallo ween, valentijn en secretaressendag.
Dan doet u lekker niets die dagen.
Stel, u vindt het niets maar toch wil je iets doen. En je bent te laat om nog een ticket te kopen voor Saint Amour. Of nog erger: het cirkus Saint Amour komt niet bij je langs.
Je zal maar in pakweg Diest of Aarschot wonen.

Wel, dan is er toch nog een alternatief:

Vrijdag 13 februari 2009 om 20 uur vindt in de de Sint Catharinakerk te Diest - Begijnhof de Nacht der Liefdesgedichten plaats. U krijgt er poëzie van en door Cyriel Gladines, Joris Iven, Hilde Pinnoo, Eric Vandenwyngaerden en Lief Vleugels.

Ook van volgende dichters krijgt u werk te horen:
Nel Derweduwen (gelezen door An Van Diest), Greet Langen,
Vera Staes, Ingrid Steenwinkels en Sanne Witters

Presentatie: Ingrid Steenwinkels
Muzikale dromerijen: Michel Verhaegen
(Evergreens: viool en orgel-piano)

De hoofdmoot word gevolgd door
Een Open PODIUM met o.a.
de dichters van “de clan van Zoran”, Karin Dée, Dirk Elst, Jasoro, Jee Kast, Sylvie Marie,
Philip Meersman, David Troch en Christina Vanderhaeghe.
Inkom kassa: 7 euro, 1 liefdesdrankje inbegrepen
Voorverkoop tot 10/02/2009: 6 euro, 1 liefdesdrankje inbegrepen
Organisatie: “Comt in mynen hof”, Engelen Conventstraat 21, 3290 Diest-Begijnhof.

In mijnen hof? Ja, de hof van Eden zou verkeerd vertaald zijn en eigenlijk de schoot van Eden moeten zijn. Van Eva zelfs. Enfin, u ziet maar.
De afbeelding hierbij is van Edvard Munch en zal niet, ik herhaal niet te zien zijn die avond. Enkel hier.

donderdag 22 januari 2009

Gedichtendag

Naar allerjaarlijkse gewoonte is het de laatste donderdag van januari Gedichtendag. Dit geldt zowel onder als boven de Moerdijk: het gehele lage land aan de Noordzee wordt overspoeld door gedichten.
Dit jaar is dat dus 29 januari.
Boven de Moerdijk is het centraal gegeven de verkiezing van de dichter des Vaderland.
Onder de Moerdijk ligt het centrum van die dag gewoontegetrouw in Antwerpen.

Ergens kan een zoekmachine je via de opdracht 'gedichtendag' het duizelingwekkende aanbod van die dag laten zien. Laten we ons hier echter beperken tot twee activiteiten in Antwerpen.

Starik zal er zijn initiatief inplanten: gedichten voor een dode.
Jaarlijks worden in Antwerpen zowat 50 personen begraven zonder dat iemand er bij komt kijken of afscheid nemen. In Nederland heeft de dichter Starik een initiatief gestart om in zo'n geval als dichter een gedicht te schrijven en die eenzame mens bij te staan als hij in de grond wordt bijgezet of de lucht ingaat als as.

's Avonds kan u Karwoel Sirbal proeven, samen met enkele andere dichters in het literair café den Hopsack, Grote Pieter Potstraat 24
2000 Antwerpen (centrum)
(openbaar vervoer: Groenplaats)
Deuren vanaf 20 u.

zondag 26 oktober 2008

We trokken van leerne

Het was weer eens iets geheel anders, gisterenavond, daar zo bachte maria.
Karwoel sirbal gaf er bij wijze van finisage, dit is het einde van een tentoonstelling, een staalkaart van het beste van zichzelf.

De tentoonstelling was die van een serieschilderaar. Op de vloer lagen vijf pakken schilderwerken op mekaar, tegen de wand hingen er een viertal. De man is duidelijk van zijn streek, Deurle ligt daar vlakbij, je ruikt er de Leie, namelijk lyrisch abstract.

Het lag dan ook voor de hand (van William Ploegaert, die het allemaal georganiseerd had) dat de lyrisch abstracte poëzie van Marc Tiefenthal als eerste diende te komen. Van Engelanden over het haventje van Honfleur naar de haaien aan wie enkele afgedankte prominenten uit de bedrijfswereld werden gevoerd, voerde de dichter zijn publiek. Dit was zo onverwacht talrijk dat er vijf minuten lang stoelen werden binnengebracht.

Frank De Vos bracht enkele toiletgedichten ten berde. Het zijn een soort scheurgedichten die je makkelijk in het toilet kunt lezen dan wel daar laten hangen. Toch hebben ze de ingebakken kwaliteit van de dichter meegekregen zodat ze ook voor bundeling vatbaar zijn.

Jo Peeters begon in Planckendael waar hij de hele federale regering van België ontwaardde en alvast Michel Vanden Boscche van Gaia buitenspel hield. Opvallend daarbij was dat er slechts twee krokodillen vielen te bespeuren, en dan nog plastieken. De meest gehaaide, Didier Reynders, bleek niet meer dan een kikker.
Jo bracht vervolgens zijn gebruikelijke allegaartje aan misantrope poëzie, met ontzettend veel ambacht bijeengeschreven en evenveel présence gebracht.

Waar ooit, in het begin van de 20ste eeuw pastoor Basiel De Craene in zijn pastorij de dichter Minne en Vande Woestijne samenbracht, met nog wat anderen, zelfs met schilders, waarna ze omwille van de bisschoppelijke tussenkomst uitweken naar het kasteel van Ooidonk, dat op zijn beurt met een knipoog de naam gaf aan de kleine galerie l'oeil donc, daar ligt Leerne dus en sinds gisteren weer met vooruistrevende poëzie.

vrijdag 12 september 2008

Wat ligt er bachte Maria? Leerne!



“L’Oeil, donc” is een welgemeende vette knipoog naar het overbekende kasteel Ooidonk. Dat is ook niet verwonderlijk, want “L’Oeil, donc” bevindt zich in de onmiddellijke nabijheid van dit monument. “L’Oeil, donc” noem ik “een toonzaal”. Dat is het ook: een plek waar dingen zullen getoond worden. Die “dingen”, dat zal voornamelijk beeldende kunst zijn, maar ik sluit niets uit. Ik sluit vooral niemand op voorhand uit. “L’Oeil, donc” mag dus gerust ook een plek van bezinning worden, van uitwisseling van ideeën. Op die manier kan het misschien de ambitie koesteren van méér dan lokaal belang te zijn. “L’Oeil, donc” wordt dus een onvoorspelbaar en bovendien hoogst onregelmatig kleinschalig experiment. Er zal worden tentoongesteld als de goesting er is, zolang de goesting er is. Goed in het “oog” houden is dus de boodschap! "L'Oeil, donc" bevindt zich in de tuin van nr 253, Leernsesteenweg, 9800 Bachte-Maria-Leerne


Daar gaat op zaterdag 25 oktober aanstaande, zegge en schrijve 2008, Karwoel Sirbal naartoe. U ook als u de weg vindt?
In de toonzaal "l'oeil donc" zal Karwoel Sirbal te zien zijn en vooral te horen. De zaal zal aldus een toon hoger komen te hangen in de vaart der wolken.
Stukken, heelder stukken gedichten, flarden, heelder flarden muziek. Vanaf 20 u

De illustraties hierbij zijn van de hand van William Ploegaert, gastheer in Mijn oog, dus.

Waar vind ik L'Oeil, donc?


E40 Gent - Oostende, afrit 13 Drongen, richting Deinze, voorbij de rotonde van Sint-Martens-Leerne 200m richting Deinze, dan links naar Ooidonk. Nr. 253 is het derde woonhuis links, L'Oeil donc bevindt zich in de tuin van dat huis. Vanaf Deinze: 2km voorbij de bocht aan het MPI van Bachte naar rechts, richting Bachte-Maria-Leerne dorp. Het ganse dorp doorkruisen. Nr 253 is het derde laatste woonhuis op de rechterkant. L'Oeil, donc bevindt zich in de tuin, achter dit huis.