vrijdag 13 juli 2012

Waartoe dient water?

Aqua vit, drinken in een glas


Aqua goed zo.

We openen deze zitting met vraag en antwoord. We mogen niet vergetelen dat in het begin, bij de aanvankelijkheid, het water er was, breed gedragen als een oceaan en een fluitje van een cent. Aqua dus nescandi scandat. Water gaf ons het leven en de lever. Net een vis. Gewoonlijk springt die nooit vanzelf uit het water. En toch zijn wij eruit geraakt. En was alles eenvoudig.

Het begon ingewikkeld te ontworden toen wij vierklauwens vier poten kregen. Ingewikkeld en verward werd het pas toen we op onze achterste poten gingen en bleven staan.

Kunnen we dus zo ver gaan in de vereenvoudiging dat we terugkeren naar het water? Water waartoe goed? Het is dan ook klaar als pompwater dat er geen (exacte) terugkeer naar de oorsprong mogelijk is. We moeten dus leven met een zekere mate van verwarring. Verder moeten we die enkel beperken.


zondag 8 juli 2012

Een stuk briefwisseling

Aan de NV Toren van Luik


1000 Brussel, Martelarenplein



Datum zie poststempel



Geachte,



Ik heb met gepaste en noodzakelijke verbijstering vastgesteld en moeten vaststellen dat u de meerderheid van de Belgische bevolking uitsluit. Omdat de taal die deze bevolkingsgroep spreekt niet zou voldoen aan de minimumvoorwaarden waar een taal moet aan voldoen.



(….)



Ik zal bijgevolg en bijaldien niet nalaten de gepaste en evenzeer noodzakelijke maatregelen in overweging te nemen en desgevallend uit te voeren.



De Minister – President



*



NV Toren van Luik te Luik

Datum zie poststempel



Geachte Heer Minister – President,



Wij hebben op onze beurt kennis genomen van uw schrijven aan ons adres. Wij verheugen er ons in en over dat u gepaste maatregelen zult nemen. Om u daarin te helpen, hebben wij onze rechtskundige afdeling gevraagd wat opzoekingswerk te doen.



Als u eens grondig in uw archieven gaat zoeken, vindt u daarin het eerste decreet terug dat uw toenmalige voorgangers hebben aangenomen. Het is wetgeving. Nu is daar nooit uitvoering aan gegeven, er bestaat met andere woorden geen regelgeving. Daarom dit.



Het decreet in kwestie verplicht bedrijven te communiceren in de taal van het gewest. Er staat daarbij dat die taal het Nederlands is. En niet zoals zovele lui verkeerdelijk menen: de gewesttaal. Er is sinds 1972 nooit uitvoering gegeven aan dit decreet. Noch heeft een van uw voorgangers noch uzelf bedrijven op basis van dit decreet beboet.



Een bedrijf als Infrabel bijvoorbeeld schendt dit decreet dagelijks wel honderden keren. U grijpt niet in. Dagelijks laat het treinen ontsporen, tot ze dus van het spoor staan, om ze aldus te laten vertrekken. Wat een onredelijke onzin is, bovendien, en technisch al helemaal niet mogelijk.



Dit terzijde. Om hieraan uitvoering te geven zou u een plan moeten opmaken dat de hele bevolking omschoolt tot Nederlandstalig. Daar waar het nu om een minderheid gaat, zonder bescherming, zou het een meerderheid worden. Bij dit plan laat u ook een begrotingspad en een tijdspad uitdokteren: hoeveel trekt u daar jaarlijks voor uit op de begroting en hoe lang denkt u erover te doen voor het zover is?



Wij kijken uit naar uw omstandig antwoord en verblijven inmiddels in onze toren met enige hoogachting maar dat spreekt vanzelf.


donderdag 28 juni 2012

Het automatiseringsproces

De beeldspakerigheid van het radelend wiel fietst volop. Een colsukkeltand van een alsnog middelgroot technologisch verdrijf projecteert zijn beeldspaak puntkrachtig. Hij doet dat met een mond vol hete aardappel.


“Met een ingebouwde zursfunctionaliteit die we hebben uitgebouwd, kan men nu aan de slag. Je vindt die functionaliteit in de toelbaar.”

Pieter P. Punk (alias Pierre Paul Punque) onderbreekt hem. “U zou beter eerst goed kauwen en dan doorslikken, vooraleer u verder praat.” Zitk tuf tuf sie hesja fcusina? ‘l Ma?

Van verstomming en van lood verslagen, getroffen kortom, valt de man stil.

Stil. Ik heb de hele tijd stilgezeten, sta nu op en ga. Helemaal uit zichzelf opent de deur zich voor mij en blijft me nog lang nagapen. Als ik de hoek van de gang omdraai, valt de deur pas dicht. Mijn ogen op mijn rug kan ik nu ook sluiten.

Ben ik nu gerust of enkel uitgerust?

Ik laat de automatische snoepdoos links staan, haal uit naar rechts en bevind er mijn kantoor.

Het beeldscherm staat op pauze. Het ziet er behoorlijk zwart uit maar dit is slechts schijn. Achter het zwart gaat de wereld schuil. Die wee toch wee wereld is opgedeeld, heel netjes, in processen, meestal schijnprocessen. Daardoor verlopen ze gedeeltelijk automatisch. Je bladert met een vinger door het internet. Je hoeft daarvoor je vinger niet meer nat te maken. Je hebt wel nog bladwijzers. Zoiets.

Of je wil een brief schrijven en opsturen. Geen ticket nemen in een onderbemand en veel te vol postpestkantoor om een postzegel te kopen. Een, mijnheer? Wist u dat als u er tien koopt…. Ik wil dat niet weten. Gewoon een elektronisch bericht sturen. Je stopt de brief in het bericht of je hangt hem er aan vast. En weg is Kees. En koffie maken we hier halfautomatisch.

Ineens flitst het scherm vanzelf op:

Zit de ziel in een schoendoos of toch maar in een doodskist? Ik druk op de knop ‘enter’, gooi een haak uit en haal de zin zo binnen uit het internet, naar een bladzijde die ik open in de tekstverwekker. En eenmaal verwerkt, komt dit ervan:

De schoendoos gaat open, de ziel gaat lopen.
Op een schoen meer of minder.
Als ze uitgelopen is, wenkt een andere doos.

Het dagelijks werk in de Toren van Luik, het dada dagelijks werk, jaja. De toetertoren, ja. Niemand raakt op het dak om het ervan te schreeuwen. De vrees leeft niettemin niet dat iemand die zo hoog raakt, zich ervan zou afwerpen. Hoewel de sprong in de leegte op zich niet verwerpelijk is en als experiment in luchtledigheid in aanmerking komt. Of als poging om de zwaartemacht te lijf te gaan.



zondag 24 juni 2012

NV de toren van Luik


In Luik worden meer talen gesproken dan in Babel (Bart Plouvier, Genezijde)



Hoeveel talen spraken de flatbewoners van de toren van Babel? Misschien de vijf of zes wereldtalen van toen. Wie die niet sprak, kwam er niet in. Die moest elders gaan wonen.

Hoewel het onderzoek nog volop loopt, voornamelijk via opgravingen, wijzen de eerste resultaten in die richting.

Alvast voor de meerderheid der Noord-Belgen is er in Luik geen plaats. Wat zij spreken voldoet niet aan de minimumstandaarden die gelden opdat wat men spreekt, ook een taal mag worden genoemd.

Het nieuwe Babel is net als het oude gebouwd door een collectief van vertalers, met geassocieerde leden uit de wereld van de poëzie, de kwaliteitsjournalistiek, de romankunst en het theater. Uitdrukkelijk zijn de politici en de sportjournalisten geweerd. Die moeten elders wonen.

Wat niet vertaalbaar is, komt er ook niet in. Denk maar aan wat Barosso en Verhofstadt spreken als zij menen Engels te spreken. Eruit!

In de tijd van Babel bestond het Frans nog niet en dus ook het Engels niet. Het Italiaans evenmin. Wel het Latijn. Daaruit ontstonden later het Italiaans en het Frans, als zwakkere broertjes eerst, die zich later hebben ontwikkeld, vooral dan het Frans, tot een heuse wereldtaal. En uit het Frans ontstond dan als bastaard het Engels. Je kan daarom ook maar beter Latijn leren.

Op welke verdieping zat in Babel het Latijn en bestond het Arabisch toen al?

Als we nu dus in de omgeving van Luik nog eens een taaltoren bouwen, noemen we hem de toren van Luik. Omdat Bart Plouvier vindt dat daar meer talen gesproken worden dan in Babel. Maar ook omdat ik er een voormiddag lang met een gids heb rondgelopen die behoorlijk Nederlands sprak. Weg dus met Babel, of nog: Babel is weg, ver weg.

Dus nu wordt het Luik. En dus Liège maar of het ook Lütig kan worden, is zeer de vraag. Het project 'de toren van Luik', met stedenbouwkundige vergunning en een gunstig mileu-effectenrapport en een infiltrant bij de PS, streeft een beperkte verwarring na. Je zou het ook zo kunnen stellen dat het project de verwarring waar mogelijk, wil beperken. Het is minder ambitieus dan Wittgenstein en Babel, die naar een eenheidstaal, eenduidig en wel, streefden. We zijn goed maar niet gek, of precies, goedgeks. De Duitsers moeten voortaan maar uitkijken naar 'Luik'. We hebben het toch ook niet over Palermo – aan – de – Maas om de Italianen te plezieren? Anders zou je het ook moeten hebben over Barcelona – aan – de – Maas, zonder Gaudi maar veel hallucinanter. In die wildgroei van beeldtaal wil het project uitgerekend snoeien.

  • Er wordt in de toren plaats voorbehouden voor dorpsfilosofen. Die zullen hun verdieping delen met grotere wereldgeesten. Dorpsgekken wonen er op dezelfde verdieping als meer universele gekken zoals dictators en seriemoordenaars. In het project en dus in de toren is geen plaats voor deskundigen in marketing. Evenmin voor politici. Elke vorm van leugen is er misplaatst.

  • Omdat Luik in België ligt en daar goed ligt, laat ons daar niet aan twijfelen, krijgen Lernout en Hauspie een ereplaats, zij het in brons gegoten, zodat ze onschadelijk zijn. Hun standbeeld versiert de inkom.

  • Omdat ze onderling meer dan met elkaar niet overweg kunnen, worden de dichters afzonderlijk ondergebracht in de toren van Luik, meer bepaald in de verdieping waar ook de technische installaties komen. Als we die installaties kerkgewijs in het midden houden, maken we op die manier vier vleugels. In een vleugel stoppen we de modernisten onder de dichters, in een andere vleugel de classicisten samen met de nep-realisten en de nep-romantici. De derde vleugel is bestemd voor de geëngageerde dichters, die er ook de slammers zullen terugvinden. De vierde en laatste vleugel is voor de dichters aan wie soms iets wordt geopenbaard.

Dirk Van Bast krijgt een speciale status. Hij mag af en toe de dichtersetage verlaten en opstijgen naar de verdieping waar dorpsfilosofen en grote wereldgeesten huizen. Benno Barn, die dus onder de modernisten Dirk moet leren uitstaan, mag af en toe de dichtersetage verlaten om bij de dorpsgekken op te treden, zodat deze niet in lethargie vervallen. Als hem dat lukt, mag hij aanschuiven bij de godsdienstfanatici, die om alle verwarring te vermijden, uit alle godsdiensten zijn gerekruteerd en de tweede verdieping innemen van de toren.

  • Jacques Jouet wordt aangesteld tot medebeheerder en bestuurder van de NV. Hij zal de afdeling 'Frans' leiden.

Et que vienne l’envie


d’une de ces amies qui donnent faim


d’elle et de vin, de seins


de quelques habits doux et enlevables.

(Jacques Jouet)



De rest van het project is nog in de fase van de blauwdruk. Het verkeer van en naar de toren zal voornamelijk per fiets gebeuren. Per waterfiets voor wie van ver komt. Over de Maas dus. Stroomopwaarts voor de enen, stroomafwaarts voor de anderen. Boten mogen ook worden ingezet en gebruikt, zij het dat de voorkeur gaat naar roeiboten. Dit is louter bedoeld om uiteindelijk toch structureel bij te dragen tot de oplossing van het fileprobleem. Structureel maar ook duurzaam. De toren zal uiteraard constant, dus 24 uur op 24, zeven dagen op zeven, volautomatisch doorgelicht worden op aanwezigheid van niet gewenste micromicrofoontjes en andere mogelijke microchipachtige afluisterapparatuur. Maar dat spreekt vanzelf.

De NV Toren van Luik voert in de talenstrijd een rol die weliswaar achter de schermen plaatsgrijpt maar toch niet zonder gevolgen is voor de buitenwereld. Zo heeft dit instituut meegewerkt aan een opgefriste versie van de hymne van Congo. Toen dat land nog Zaïre was, had het het volkslied van de Franse republiek aangepast, door het refrein te wijzigen:

Aux arbres, citoyens!

Om de toestand in Congo beter te laten aanvoelen doorheen de hymne, werd deze dus opgefrist. De beginregels luiden:

Allons enfants de la vadrouille, les jours de glane sont arrivés.

Het refrein:

Aux arbres, citoyens! Cueillons-y les fruits amers de nos efforts. Tombant, tombant, les têtes tranchées, fruits mûrs de notre combat, ha ha.

Het is ook belangrijk erop te wijzen dat behalve de eerder genoemde Jacques Jouet, ook de wereldvermaarde J.C. Krijgers staat ingeschreven als ambulant bewoner van de toren. Van zijn hand verscheen het vers dat de ingang van de toren versiert:

Niet gehinderd door de ormonale huidstraling slaagt ze erin de top te bereiken.

Zo moet het meteen duidelijk worden dat de toren geen uitsluitend mannenbastion is. Of wil zijn. En om te voorkomen dat het Centrum voor bestrijding van racisme meteen onraad zou ruiken.

Om het geheel recht te houden en te behoeden voor ineenstuiking, kortom om te beletten dat het in Luik afloopt zoals destijds in Babel, bestaat geen recept. Een vliegtuig dat zich door de toren boort is mogelijk maar niet makkelijk. De luchthaven van Bierset, vlakbij, heeft een veiligheidsprotocol afgesloten met de N.V. Toren van Luik. Bovendien loopt er een aanvraag voor een bijzonder statuut bij de UNO en voor bescherming vanwege de Unesco, als monument.

Andere bijzonderheden omtrent dit uniek gegeven blijven tot nader order geheim. Het spreekt vanzelf dat contactgegevens moeten ontbreken. Of foto's. We hebben nog een paar schetsen en etsen uit de tijd van Babel. Die zeggen genoeg.

Met een niet te begronden regelmaat, die veel weg heeft van een geregeld zootje, zal hier verslag worden gegeven van de activiteiten binnen de toren.






woensdag 10 februari 2010

Waar waren we gebleven en waar moet het naartoe?



Op de eerste vraag vindt u in de vorige berichten alle info.
Over de tweede vraag volgt nu nadere info.

Hoe luidt ook weer de vraag?
Waar moet het naartoe? Met u? met mij?

Naar de VUB

Waar is dat? In de galerie Y naast het cultuurcafé.
Wanneer mag dat zijn? Op zondag 21 maart aanstaande. Om 20 uur.

Wat is er daar?
Daar is de haast maandelijkse bijeenkomst van BruSlam, een podium in Brussel waar men bij wijze van poëzie met de deur in huis valt, met deuren slaat en de deur op een kier laat. Daar mag Marc Tiefenthal het gastdichterschap invullen.

Let op: het is de hele tiefenthal die aantreedt, in het volle tiefentaliaans, zijnde zowel Nederlands als Frans, wat vrij uniek is in gespleten en benepen tijden als deze huidige tijd.

maandag 14 september 2009

Een graf voor naakte meiden



William Ploegaert, schilder en ook wat schrijver, zal in een overbewaakt ogenblik een daad stellen van ongelijke grootte:
de naakttekeningen die verschenen op zijn blog de Aanschouw en de nevenblogs, verdwijnen in een ijzeren archiefkast en zullen daar blijven tot na de dood van hun feitelijke maker. De Aanschouw blijft evenwel hangen in cyberspace zolang het degenen die de server beheren belieft.

Dit staat te gebeuren in de bibliotheek van Harelbeke op zaterdag 10 oktober 2009. Marc Tiefenthal zal deze beeldschonen uitgeleide doen met een passend gedicht.
Dit gedicht zal vanaf 11 oktober te lezen zijn op Tieftalen (zie link op deze bladzijde).

dinsdag 10 februari 2009

Nacht der Liefdesgedichten


Stel: u vindt heel dat gedoe (kerstmis? nieuwjaar? pasen? allerheiligen? nee dat niet) maar niets: hallo ween, valentijn en secretaressendag.
Dan doet u lekker niets die dagen.
Stel, u vindt het niets maar toch wil je iets doen. En je bent te laat om nog een ticket te kopen voor Saint Amour. Of nog erger: het cirkus Saint Amour komt niet bij je langs.
Je zal maar in pakweg Diest of Aarschot wonen.

Wel, dan is er toch nog een alternatief:

Vrijdag 13 februari 2009 om 20 uur vindt in de de Sint Catharinakerk te Diest - Begijnhof de Nacht der Liefdesgedichten plaats. U krijgt er poëzie van en door Cyriel Gladines, Joris Iven, Hilde Pinnoo, Eric Vandenwyngaerden en Lief Vleugels.

Ook van volgende dichters krijgt u werk te horen:
Nel Derweduwen (gelezen door An Van Diest), Greet Langen,
Vera Staes, Ingrid Steenwinkels en Sanne Witters

Presentatie: Ingrid Steenwinkels
Muzikale dromerijen: Michel Verhaegen
(Evergreens: viool en orgel-piano)

De hoofdmoot word gevolgd door
Een Open PODIUM met o.a.
de dichters van “de clan van Zoran”, Karin Dée, Dirk Elst, Jasoro, Jee Kast, Sylvie Marie,
Philip Meersman, David Troch en Christina Vanderhaeghe.
Inkom kassa: 7 euro, 1 liefdesdrankje inbegrepen
Voorverkoop tot 10/02/2009: 6 euro, 1 liefdesdrankje inbegrepen
Organisatie: “Comt in mynen hof”, Engelen Conventstraat 21, 3290 Diest-Begijnhof.

In mijnen hof? Ja, de hof van Eden zou verkeerd vertaald zijn en eigenlijk de schoot van Eden moeten zijn. Van Eva zelfs. Enfin, u ziet maar.
De afbeelding hierbij is van Edvard Munch en zal niet, ik herhaal niet te zien zijn die avond. Enkel hier.